Yine maskemiz düştü, içimizdeki canavar göründü. Paylaşmayı halen öğrenemedik. Birileri de çıkıp bunu doğrularcasına bahçedeki "yabancı ot"ları birer birer kopartıyor. Ne de olsa bu coğrafya da bizden başka herkes düşman.
Hrant Dink sadece bu havayı solumak istiyordu. "Buralıyım," diyordu. "Nereye gidebilirim ki?" Ama biz ne yaptık? Aslında bu kültürü zenginleştiren insanları "yabancı ot" bildik. Bu devlet politikası bireysel şiddete dönüştü. Beni en çok korkutan da bu işte. Herkesin kendinde bunu yapabilmeyi hak olarak görmesi. Acaba artık vatanını en çok seven yabancı otları en çok yolan mı?
Hepimiz ne kadar Türk'sek o kadar da Ermeni'yiz.
Hrant Dink'in son yazısı
1 yorum:
http://tespit-taneleri.blogspot.com/2007/06/la-fontaineden-masallar.html
Yorum Gönder